Reis naar het Oosten (met enkele omwegen)

Het beeld van de kluizenaar heeft me altijd geboeid. Het is iemand die het leven wijdt aan wijsheid, aan deugd, aan de ware dingen in het leven. Centraal daarin staat het opofferen. Want om de volledige aandacht te richten op het goede, dient men zich ver te houden van alles dat afleidt, en er is zo veel dat ons kan afleiden. Daarom is de kluizenaar bereid om op te geven: lekker eten, seks en ander genot, vrienden of andere sociale contacten, een leven zoals alle anderen. De wereld opgeven is een van ‘s werelds lastigste opgaven. In mijn recensie van De Deugd en de Weg stond ik al even stil bij de kluizenaar uit de eerste tekst van Ruan Ji, die het volgens de daoïstische Meester Grootmens bij het verkeerde eind heeft. Hij deed me denken aan Vader Sergius, uit het gelijknamige verhaal van Lev Tolstoj. Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen deze twee personages, en wat zegt dat over christendom en daoïsme? Op de vlucht voor begeerte Over de kluizenaar uit het verhaal van Ruan J...

Als je naar het Chinese denken kijkt, lijkt het soms alsof er niet zoveel baanbrekends is gebeurd sinds de oude klassiekers. Bij mijn studie werd in een tweedejaars vak filosofie geen enkel werk besproken van na het jaar 0. De grote namen zoals Confucius, Laozi, Zhuangzi, Mozi en Sunzi zijn allemaal afkomstig uit een redelijk korte periode van de Chinese geschiedenis, tussen 600 en 200 v. Chr. Maar er was zeker geen sprake van intellectuele armoede in de periodes die erop volgden, zo bewijst Jan de Meyer met zijn nieuwe boek De Deugd en de Weg: Chinese Disputen uit de derde en vierde eeuw . In dit boek vertaalt hij een zestal discussies en geeft hij daarbij de nodige toelichtingen. De variatie aan onderwerpen geeft een mooi beeld van levensbeschouwing van Chinese intellectuelen uit deze periode.   De Pure discussie Net zoals het tijdperk van Confucius en de andere oude denkers was de periode waaruit De Meyer teksten heeft gekozen nogal stormachtig. De bloeiende Han-dynastie kwam te...